Fe/Male Performance

  1. Agata Szuba

Abstract

Fe/Male Performans

Gender to płeć kulturowa, a performans odnoszący się do gender ukazuje zróżnicowane wcielenia artystów, w zależności od płci, odpowiada również na pytanie, kim w sytuacji realizacji performansu jest mężczyzna i kobieta. Popkultura w ostatnim czasie niejednokrotnie kwestionuje ten podział natury człowieka na dwie płcie. W dobie mediatyzacji obrazu, otwartego dostępu do Internetu i tym samym ciągle rosnącej potrzeby aktualizacji informacji człowiek zyskał wolność, by móc samodzielnie definiować siebie i swoją tożsamość. Artysta ma w tej dziedzinie wzmocnione możliwości ekspresji, mogąc odnosić się do świata zastanego i różnorodnie go interpretować. Manipuluje więc swoim wizerunkiem, odnosząc się do ról społecznych narzucanych osobom odmiennych płci. Na przestrzeni lat płeć stała się produktem ideologicznym dzięki wielotorowym  ruchom artystycznym związanym ze środowiskami LGBT+ (z ang. Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender+) i zaczęła być wynikiem indywidualnej decyzji człowieka – najbliższej jego poczuciu identyfikacji. Artysta mógł zatem kreować różne tożsamości i zależnie od sytuacji wcielać się w każdą z nich.
Postać drag queen na przestrzeni lat odbierana była jako karykaturalna, co wiązało się ze stereotypem mężczyzny ubranego w przejaskrawiony w wyrazie kobiecy strój, z którym nierzadko nie mógł sobie poradzić na scenie. Dzięki ekscentrycznym kostiumom, zabawie w nocnych gejowskich klubach sukcesywnie artyści LGBT skupiali na sobie uwagę mediów. Postać drag queen, choć z pozoru nachalna wizualnie, jest istotna w kontekście przemilczania i pozornej nieobecności tematów związanych z gender. Kumuluje w sobie wiele męskich i kobiecych tożsamości pojawiających się na scenie, ale przede wszystkim wyraża w przeróżnych odsłonach postać kobiecą.
Banalne przedstawienie z udziałem drag queen zyskało na sile dzięki rosnącemu zainteresowaniu środków masowego przekazu, nie tylko jako rozrywka dla oglądających je środowisk homoseksualnych, ale również jako ciekawy problem dla heteroseksualnego widza chcącego poznać specyfikę tego kuriozum. Opisując zatem zjawisko drag queen należy rozważyć fakt, czy dotyczy ono wyłącznie środowiska homoseksualistów oraz społecznej debaty na jego temat, czy może mogłoby być potraktowane jako inspiracja dla szerokiego kręgu artystów. Świat mody projektuje kolekcje na użytek występów „nocnych ptaków”, angażując performerów do występów na wybiegu, a artyści muzycy wprowadzają drag na scenę podczas swoich koncertów, jednak oba zabiegi służą wyłącznie uatrakcyjnieniu danego wydarzenia. Jak dotąd, było kilka przykładów wprowadzenia postaci drag queen w świat sztuki, jednak w jego ramach funkcjonowały one jedynie w charakterze interesującej ciekawostki.

Download article

This article

Dyskurs. Pismo Naukowo-Artystyczne ASP we Wrocławiu

27, 2019

Pages from 164 to 179

Other articles by author

Google Scholar

zamknij

Your cart (products: 0)

No products in cart

Your cart Checkout